Werkvolk gespot!

The Money Pit

Dan moet je al eens toevallig overdag op de werf zijn omdat de architect langskomt, ligt de oprit ineens onverwachts open en spot je daar naarstig bezig werkvolk!

Onverwachts, maar zeker niet ongewild werkvolk om meer precies te zijn… Onze vrienden mannen-van-de-gemeente komen fiksen dat onze riolering aangesloten kan worden op de aansluiting aan de straatkant. Daar waren we al even op aan wachten ondertussen, dus blij dat ze er zijn!

Elektriciteitsles

The Money Pit

Het begint stilletjes aan serieus te worden… binnenkort is het aan ons om al de technieken te installeren. Om daar als echte vakmannen aan te kunnen beginnen, gingen we vanavond met onze geweldige helpende handen op elektriciteitsles.

Meneer De Groof – de gelukkige man die aan dit hoopje ongeregeld al zijn kennis mocht doorgeven – maakte van ons op drie uur tijd echte elektriciens. We weten nu alles van sleuven slijpen in de muur; het belang van een opgeruimde werf en werken in stappen; het uittekenen van stopcontacten; schakelaars en lichtpunten; het belang van een opgeruimde werf en werken in stappen; het leggen van leidingen – al dan niet in lussen; het labelen van gelegde leiding; hoeveel potjes er bij elkaar mogen, hoeveel stopcontacten je op één lus mag leggen; hoe de potjes en sleuven dicht te smeren én het belang van een opgeruimde werf en werken in stappen.

Alles van de stappen daarna – daar weten we nog niets van. Die les, die komen ze geven op de werf eens we zo ver zijn. Daar kijken we nu al gezamenlijk naar uit… Maar dus, onze eerste job: de werf opruimen!

Fase 2 – het is officieel!

Hal, Leefkeuken, Toilet, Woonkamer

We zijn in de wolken. Als kleine kinderen die te horen hebben gekregen dat ze naar het pretpark gaan. Onze aannemer is begonnen. OMG (nooit gedacht dat ik dat ooit zou gebruiken, maar het is o zo toepasselijk deze keer!)

Zijn start werd aangekondigd met nog een dikke week uitstel. En daarna met de komst van het eerste witte busje. Tegen de middag waren het er drie. En tegen de avond zaten er al buizen voor water en riolering op hun plaats. Verdikke, dat gaat vooruit als je het niet zelf moet doen!
 
 

Ze zullen daar nog wel even mee bezig zijn. Dachten we. Dus niet erg als we vandaag niet gaan zien en morgen nog eens binnen springen. Alleen ging dat binnen springen niet, want plotsklaps waren we eigenaar van een gloednieuwe, verse beton. En op verse beton mag je niet lopen… Drie dagen tijd het werk van meer dan drie weken ongedaan gemaakt. Confronterend 🙂

Nieuw voornemen: elke dag gaan kijken op de werf. Want we willen niets missen. En het is ook echt gewoon fijn om het vooruit te zien gaan zonder zelf iets te doen. De voorbije twee dagen hebben onze drie witte-busjes-mannen gemetst. Met snelbouwstenen. Dat gaat ook vooruit. Snel eigenlijk.

De muren van onze wc staan er. De muren van onze berging staan er. Het deurgat naar onze berging is er. De eerste muur achteraan werd bijgezet. En in onze tuin verschijnen grote putten voor de beerput en de waterput. Ik denk dat we kunnen zeggen dat we officieel in de opbouw-fase zijn gekomen!

We temmen de jungle

Tuin

Met het mooie weer van de laatste tijd, en de natte dagen die er daarvoor waren, en het gebrek aan tijd om iets te doen, is onze tuin weer getransformeerd tot jungle.

Perfecte timing dus, dat onze aannemer één van deze dagen gaat beginnen. De verbouw-pauze die wij dan kunnen nemen geeft ons ruimte om onze jungle te temmen. 

Thomas had deze week een paar dagen vrij, en was niet te stoppen om alvast een giga-composthoop te installeren. Voor al dat groenafval he. We gaan nogal kunnen snoeien!

Tot aan het paaltje

Leefkeuken, The Money Pit

Groot moment vandaag – de mannen van de gemeente zijn de bouwlijn komen uitzetten! Ons huis gaat tot aan het paaltje komen. En dat is dus nog wel een eindje verder als tot waar de veranda kwam. Wat tot hier toe wat schatten was, is nu echt concreet. De ruimte van onze leefkeuken wordt tastbaar. We zijn er van in de wolken, nu kunnen we echt dromen van eten met zicht op de tuin…